zensukae ★

ขอรีหน่อยเหอะ กำลังเห่อ :]

มันคือนิยายน้ำเน่าอังกฤษ ฮาๆ

เอ่อมันสปอยด้วยนะ ท่าคนจะดู แต่ถ้าไม่ดูก็อ่านไปน่อ สนุกดี 555
[แต่ผมว่าไม่มีคนอ่านว่ะ = =]

review :: Pride & Prejudice (2005) :
http://www.prideandprejudicemovie.net
นิยายจาก Jane austen ที่แต่งในสมัยนั้นแหละน่อ นานมาก เลยกลายเป็นนิยายคลาสสิกไปแล้ว

review ::
ตระกูลเบนเนต มีลูกสาว 5 คน
ลิเดีย --> เจน[คนโต] --> แมรี่ --> คิตตี้ --> ลิซซี่[อลิซซาเบต][นางเอก] --> แม่เองฮร้า

เรื่องเกิดประมาณ ปี 1800 - 1900 ในประเทศอังกฤษ
แล้วจะได้รู้ว่า

เมื่อก่อนยุโรปก็มีวัฒนธรรมระหว่างชาย - หญิง เหมือนเอเชียเหมือนกัน [ถึงแม้ว่าตอนนี้วัฒนธรรมนั้นจะไม่ค่อยมีคนทำตาม]

ประมาณปีนั้น ผู้หญิงห้ามโดนตัวผู้ชาย จะได้จับตัวกันจริงๆก็แค่ตอนงานเลี้ยงเต้นรำ ใครจูบ หอมแก้ม ประมาณนี้ต่อหน้าสาธารณะชนนี้ หรือหนีตามผู้ชายถือว่าเป็นผู้หญิงแร่ด แรงมากๆๆๆๆๆๆๆไม่มีใครคบและ ครอบครัวของผู้หญิงคนนั้นก็จะไม่มีคนคบด้วยเช่นกัน

ซึ่งถือว่าแรง อย่างแรง[ตอนนี้หายไปไหนหมด]

แล้วก็ตอนนั้นผู้หญิงโดนกดขี่อย่างแรง ไม่เทียบเท่าผู้ชายไม่มีสิทธิ์ใดๆ

มีหน้าที่แค่ แต่งงาน

ดังนั้น คุณนายเบนเนตจึงต้องพยายามทำให้ลูกสาวแต่งงานให้ได้

[ลองนึกสภาพที่คุณแม่ไปดูว่ามีผู้ชายคนไหนรวย แล้วพยายามทำให้คนนั้นกับลูกสาวตัวเองตกหลุมรักกัน 555] คิดตอนนี้คงจะฮา แต่ถ้าพูดถึงว่าถ้าเราอยู่ในสมัยนั้นก็คงจะทำอย่างนั้นแหละ เพราะบ้านนี้มีลูกสาวถึง 5 คน และผู้หญิงไม่มีสิทธิ์สืบทอดมรดก คือว่า ถ้าพ่อตาย ก็จบสิ้น ทรัพย์สินทุกอย่าง โอนให้คนอื่นจึงต้องพยายามให้ลูกแต่งงานเร็วๆ จะได้สบาย

ดูแล้วก็จะได้ทราบซึ้งในวัฒนธรรมอังกฤษสมัยนู้น 55 สนุกไปอีกแบบ
รวมทั้งเครื่องแต่งกายด้วย

จนมีคนนึง รูปหล่อพ่อรวย พี่สาวสวย
มาซื้อที่ดินแถวนั้น นามว่าบิงลี่

และ คุณนายเบนเนตก็ทำจนได้ เจน กับ บิงลี่[คือนามสกุลมันนะ] ก็ตกหลุมรักกัน
สำเร็จ !!

แต่ บิงลี่มากับเพื่อน ชื่อดาร์ซี่ [คือนามสกุลมันนะ]
ที่หยิ่งไม่ยอมเต้นรำกับใครที่งานเต้นรำ [สมัยนั้นถือว่า แย่]
และที่ปากเฉีย ดันไปพูดว่านางเอกขี้เหร่[สมัยนั้นถือว่าแรง]

ในขณะเดียวกัน นางเอก ลูกสาวที่หัวดื้อที่สุด
ที่คอยบอกกับแม่ว่า "ไม่ยอม หนูจะโสด หนูไม่ยอมให้ใครมาดูถูกดูแคลน "

ลิซซี่ จึงเป็นลูกรักของพ่อ เพราะมีหัวสมองที่สุด
พูดจาประชดประชันเสียดสีสังคม ได้สุดยิด
และมี สติสัมปชัญญะ และ ไหวพริบ ชั้นเลิศ

ลิซซี่ได้ยิน ดาซี่พูดดังนั้น ประกอบกับท่าทางหยิ่งๆ ก็โกรธ และไม่ชอบดาร์ซี่

และแล้วววว บิงลี่ ก็ ไปจากเมืองนี้
ทิ้งเจนพี่สาวนางเอก ให้อกหักช้ำรักอยู่คนเดียว

ในขณะนั้นก็มีคนมาขอนางเอกแต่งงงาน

ซึ่งแม่ก็พยายามสนับสนุนเต็มที่
แต่นางเอก ไม่เอาค่ะไม่เอ๊า

พ่อนางเอกก็โอ้ เยส ลูกชั้น ต้องได้งี้สิลูก

แต่เพื่อนนางเอกก็ดันแต่งงานกับคนนั้นแทน
และลิซซี่ก็ได้ไปเที่ยวบ้านเพื่อนด้วย

ตอนไปบ้านเพื่อน คือคนที่มาขอนางเอกแต่งงานและแต่งงานกับเพื่อน มันเป็นลูกน้องของเลดี้แคทเธอลีน

ที่เป็นป้าพระเอก[ดาร์ซี่]

นางเอกเลยได้เจอ
ดาร์ซี่มันเริ่มชอบนางเอกตอนเจอที่งานเลี้ยงเต้นรำครั้งที่สอง
เพราะนางเอกพูดประชดประชันกับเขาได้อย่างชาญฉลาด

แต่นางเอกนะหรือ เกลียดมานนนนนนนน เกลียดมานค่า

และป้าพระเอกนั้นก็ใช่ย่อย ดูถูกคนชั้นกลางอย่างเธอสุดฤทธิ์ ซึ่งคนอย่างนางเอกหรือจะยอมมมมม ไม่มีทางงงง ฮาๆๆๆ

วันต่อมา ได้มีคนชมดาร์ซี่ให้นางเอกฟัง ว่าดาร์ซี่ ช่วยเพื่อนคนนึง จากการแต่งงานที่หวังเงิน และ ลิซซี่จึงได้รู้ว่าคนนั้นคือพี่ของเธอ[เจน] และ มันไม่จริงเลย และได้รู้ว่า

"อีนังดาร์ซี่ !!!!!!!!!" ทำให้บิงลี่ จาก เจนไป
โกรธค่ะโกรธ

ประกอบกับวันนั้น ดาร์ซี่มันบ้าหรืออะไรก็ไม่รู้ ไปสารภาพรักกับนางเอก โดยยังไม่ทิ้งคาบผู้ดี และหยิ่ง

เดาออกสินะค่ะว่าเป็นยังไง
"เจอนางเอกด่าค่า โอ้วเย่ สะใจ"

ดาร์ซี่เลยเขียนจดหมายอธิบายทุกเรื่องให้กับนางเอก และ กลับบ้านไป [โดนด่าแล้วหนีซะงั้น]

ดาร์ซี่บอกว่า เขาแค่หวังจะช่วยเพื่อนในฐานะเพื่อนเท่านั้น ไม่ได้รู้ว่าเจนรักเพื่อนของเขาจริงๆ เพราะส่วนใหญ่คนก็มักจะมาชอบเพื่อนของเขาเพราะเพียงฐานะ

ลิซซี่ก็เข้าใจ

แต่ก็ไม่ได้ชอบนะค่ะ แค่ เลิกเกลียด [โอ้ว]

นางเอกเลยกลับบ้านของตนไป และไปเที่ยวกับลุงป้าต่อ ซึ่งลุงป้านึกไงไม่รู้ววววววววว
ไปเที่ยวบ้านพระเอกที่อีกเมืองนึง = =" [แต่ลิซซี่มันคิดว่าดาร์ซี่ไปลอนดอนเลยกล้าไป]
[คือบ้านมันรวย เปิดให้คนชมได้ ต้องเข้าใจ มีรูปปั้น ศิลปะเต็มบ้าน และที่สำคัญ มีทะเลสาบส่วนตัวด้วย โอ้ว จอร์จ เดี๊ยนอยากตาย]

แต่พอลิซซี่ไปถึงปุ๊ป ก็ดันเจอดาร์ซี่กับน้องสาว สองคนนี้สนิทกันมากๆๆๆๆๆๆๆ พูดหยอกล้อกันทุกคำ ทำให้ลิซซี่เจออีกแง่มุมของอีตาดาร์ซี่ ว่าที่จริงไอ้นี้มันเป็นประเภท

พูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจ

นางเอกก็เริ่มชอบ
จากนั้น น้องนางเอกคนสุดท้อง ชื่อ ลิเดีย [กลับไปดูรูปข้างบนได้] มันแร่ด ค่ะ แร่ด หนีตามผู้ชายยยยยยยยยยยยยยย ไม่ไหวแล้ว

และพ่อแม่นางเอกต้องรีบตามหาให้เจอ ก่อนที่ผู้คนจะประนามว่าครอบครัว นี้มันsdf90sd0f7we0fdk!!!!jv?Ffd

นางเอกเลยรีบ[อดเที่ยว]กลับบ้าน และก็พบว่าพ่อหาน้องเจอแล้ว

วันต่อมาน้องก็มาที่บ้าน[แร่ดมาเต็มที่เลยค่ะท่านผู้ชม]

น้องก็เผลอบอกนางเอกไปว่า ดาร์ซี่เป็นคน จ่ายเงิน ค่าแต่งงานให้ แต่เขาไม่ให้บอกใคร [แล้วเอ็งละบอกทำไม]

นางเอกก็เลยทราบซึ้ง 55
และแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววว

บิงลี่ก็กลับมาหาเจน
มาขอเจนแต่งงาน

นางเอกเลยรู้ว่า พระเอกเป็นคนบอกให้บิ่งลี่กลับมาหาเจน

ลิซซี่ซึ้งค่า

แต่พระเอกกลับไม่มาขอนางเอกแต่งงานซะงั้น โอ้ว นางเอกเศร้า
จน ป้า พระเอกมา ด่านางเอกถึงบ้าน ว่ายั่วพระเอก ดาร์ซี่นะ หมั้นกับลูกชั้นแล้วนะ !! อย่าปล่อยข่าวว่าหลายชายชั้นหลงรักเธอ เพราะใครๆก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้

นางเอกไม่ย๊อม ไม่ยอมมมมมมมมมมมม ด่ากลับว่า ถ้าคุณคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ แล้วทำไมถึงมาที่นี่

[ประโยคนี้เดี๊ยนชอบมากกกกกกกก]

พระเอกได้รู้ เลยรู้ว่า นางเอกก็ชอบมันนนนนนนน โอ้ว

มันเลยกลับมาขอนางเอกแต่งงาน
[ตอนแรกมันนึกว่านางเอกยังเกลียดมันอยู่มันเลยไม่กล้า]

ทุกคนก็เลยตะลึง ว่าอีสองคนนี้มันเกลียดกันอยู่ไม่ใช่หรือ

พระเอกไปขอพ่อนางเอกแต่งงานกับนางเอก
แล้วพ่อนางเอกก็ให้นางเอกเข้าไปหา

พ่อนางเอกลำเอียงนะ รักลูกคนนี้มาก [ความจริงก็รักทุกคนแหละ แต่ไม่อยากปล่อยลิซซี่ไปเพราะเป็นลูกสาวที่สนิทที่สุด]
ลิซซี่บอกว่า ดาร์ซี่ทำอะไรให้เธอบ้าง

แล้วพ่อก็บอกว่า

"ถ้าเป็นเขาคนที่ดีน้อยกว่านี้ พ่อไม่ยอมให้ลูกแต่งงานด้วยแน่นอน"
แล้วพ่อก็ทั้งร้องไห้ T_____T ทั้งหัวเราะทั้งน้ำตา

ร้องไห้ที่ ลูกจะไปจากเขาแล้ว
หัวเราะที่ ไม่คิดว่าลูกคนนี้จะมีคนมาชนะใจได้

เรื่องนี้ซึ้งความรักพ่อแม่เหมือนกันแหะ

ตอนที่ลิเดียแต่งงาน
คุณนายเบนเนตบอกว่า "วันที่เศร้าที่สุดคือวันที่ลูกจากอ้อมอกเราไปนั่นแหละ"

แต่เพื่อให้เขาได้ดี ก็เลยต้องยอม [คือสมัยนั้นผุ้หญิงไม่มีวันเป็นใหญ่ ได้ดีคือแต่งงานกับคนดี]

เอาเป็นว่าเทียบสมัยนั้นกับสมัยนี้มันก็คงเหมือนกัน
พ่อแม่ยอมให้ลูกไปร่ำไปเรียนซะไกล เพื่อให้ลูกได้ดี แต่ตนเองทนเหงาอยู่ที่บ้าน

เรื่องที่ชอบอีกอย่างคือ ครอบครัวเบนเนต
พ่อกับแม่นางเอก นิสัยต่างกันสุดขั้ว แต่เข้ากันได้สุดขีด

แม่นางเอกจะออกแนวประสาทๆ พูดมาก ใจร้อนsensibility แต่ พ่อนางเอกจะ เป็นคนฉลาดมีเหตุผล พูดน้อยต่อยหนัก ใจเย็น sense [กลายเป็นเรื่องอีกเรื่องคือ sense & sensibility แหมเรามันช่างโยง]

เข้ากันได้ดีสุดๆ เวลาแม่นางเอกโมโห พ่อจะเรียกว่า my dear แล้วแม่นางเอกจะเย็นลง 55
น่ารักดี

นอกจากนี้ก็

นางเอก ชอบบบบบบบ
นางเอกใจเด็ดมาก มีเหตุผลเด็ดขาดดี ประชดประชันเก่ง ไหวพริบสุดยอดมากยกนิ้วให้
พระเอก
ขี้อายมากกกกกกกกกกกกกก เราดุเรื่องนี้สองรอบ รอบแรก รู้สึกว่าพระเอกโครตหยิ่งเกลียดมานนนน
พอดูรอบสอง เริ่มสังเกตเห็นหลายๆอย่าง 55 ว่าความจริงแล้วมันเขิน

และ เรื่องของพระเอกกับน้องพระเอก สนิทกันดี รักกันดี ชอบๆ

และที่สำคัญ

วิวสวยมาก
เห็นแล้วอยากไปอังกฤษเลยนะ

สวยแบบอยากร้องไห้อ่ะ ไม่คิดว่าจะมีอะไรแบบนี้อยุ่บนโลก 55

recommend ::
แนะนำว่า
ถ้าใครชอบแนวยุโรปๆ ไปหามาดูให้ได้นะ
เรื่องนี้ได้ออสการ์ เรื่องพวกเครื่องแต่งกายไรงี้ด้วย แล้วก็คือว่า
ดูแล้วได้รุ้วัฒนธรรมเขาเยอะแยะเลย สนุกดี

ปล. ได้ข่าวว่าจะสอบ
ปลล. ไม่ขยันอีกแล้วโว้ย
ปลลล. อยากดูหนังยุโรปปป
ปลลลล. ใครอ่านจบวันนี้เรานับถือจริงๆ
ปลลลลล. เพลงบรรเลงเปียโนเรื่องนี้เพราะมากเลยน้า
ปลลลลลล. ขอบคุณคนอ่านและเม้นต์นะเค้ออออออออออ

ปลลลลลลล. ชอบเพลงนี้อ่ะ
มัน fantasy +++++++++

[หรือตรูวจะรู้สึกว่ามัน fantasy อยู่คนเดียวว่ะ]

ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ